اسکیت بردینگ یه ورزش هیجانانگیز و پرطرفداره که توش با یه تخته اسکیت حرکت میکنی، کنترلش میکنی و کلی حرکات نمایشی خفن انجام میدی. بعضیا برای تفریح اسکیت میکنن، بعضیا توش حرفهای میشن و حتی بهعنوان شغل بهش نگاه میکنن. یه عده هم ازش بهعنوان یه وسیله نقلیه استفاده میکنن.
این ورزش تو دهه ۱۹۵۰ تو کالیفرنیا توسط موجسوارایی که میخواستن حس موجسواری روی زمین رو تجربه کنن، به وجود اومد. از اون موقع تا الان کلی تغییر کرده و شده یه بخش مهم از فرهنگ جوونا. البته ورزش اسکیت برد نیاز به تمرین و مهارت زیادی داره، مخصوصاً اگه بخوای حرکات نمایشی بزنی، چون باید کنترل کامل روی تخته داشته باشی و تعادلتو خوب حفظ کنی.
در این بخش از پلیر پرو قراره درباره سبکهای مختلف اسکیت برد، اجزای اصلی اون و راهنمای انتخاب سایز مناسب تخته بیشتر توضیح بدیم تا بتونی بهترین انتخاب رو برای خودت داشته باشی!
انواع سبک اسکیت برد
| نوع اسکیت برد | اندازه تخته | نوع چرخ | کاربرد | کنترل و مانور | سرعت | جملپذیری |
| کلاسیک | کوتاه | کوچک و سخت | حرکات نمایشی، پارک اسکیت | بالا | متوسط | متوسط |
| لانگ برد | بلند | بزرگ و نرم | مسافتهای طولانی، سرعت بالا | متوسط | زیاد | کم |
| کروزر برد | متوسط | متوسط و نرم | رفتوآمد شهری، حرکت روان | بالا | متوسط | متوسط |
| پنی برد | کوچک | کوچک و نرم | حملونقل آسان، تفریحی | متوسط | متوسط | زیاد |
| سورف اسکیت | متوسط | متوسط و نرم | شبیهسازی موجسواری | خیلی بالا | متوسط | متوسط |
| اسکیت برد برقی | متغیر | بزرگ و نرم | رفتوآمد سریع، مسافتهای طولانی | متوسط | خیلی زیاد | کم |
اسکیت برد کلاسیک (Shortboard)
اگه عاشق حرکات نمایشی و ترفندهای خیابونی هستی، اسکیت برد کلاسیک همونه که دنبالش میگردی! این مدل تخته، سبک و خوشدسته و بهت اجازه میده کلی حرکات خفن مثل “اولی” و “کیفلیپ” بزنی. یه جورایی طراحی شده برای اسکیتسواری روی رمپها، پلهها و حتی روی ریلها. البته اگه دنبال یه چیز راحت برای رفتوآمد روزمرهای، این گزینه چندان مناسب نیست، چون تمرکزش بیشتر روی حرکات نمایشی و تکنیکیه.
لانگ برد (Longboard)
لانگ برد یه گزینه عالی برای اوناییه که میخوان مسیرای طولانی رو راحتتر برن یا حتی با سرعت بالا اسکیت کنن. این تختهها بلندترن و چرخهای بزرگتر و نرمتری دارن که باعث میشه خیلی راحت روی زمین سر بخورن.
واسه مسابقات سرعتی سرازیری یا همون “داونهیل” هم خیلی طرفدار دارن، چون به خاطر ابعادشون تعادل خیلی خوبی دارن. خلاصه اگه میخوای بدون دغدغه از یه خیابون طولانی لذت ببری، لانگبرد گزینه ایدهآلیه!
کروزر برد (Cruiser Board)
کروزر یه چیزی بین کلاسیک و لانگبرده، یعنی نه خیلی بلند، نه خیلی کوچیک، ولی واسه جابهجایی تو شهر عالیه! چرخهاش بزرگتر و نرمتر از اسکیت برد معمولیه، برای همین راحتتر از روی ترکهای خیابون و پیادهرو رد میشه. اگه دنبال یه تختهای هستی که راحت بتونی تو شهر ازش استفاده کنی و اذیت نشی، کروزر همون چیزیه که دنبالش بودی. البته برای ترفند زدن به اندازه اسکیت برد کلاسیک کارایی نداره، ولی برای رفتوآمد روزمره عالیه.
پنی برد (Penny Board)
پنی برد یه مدل کوچیک و خوشدست از اسکیت برده که جنسش معمولاً از پلاستیک مقاومه. خیلی سبکه و به خاطر همین راحت میتونی حملش کنی و تو کیف بذاری. این مدل بیشتر برای جابهجایی توی شهر ساخته شده و خیلی تو دست و پا نیست. چرخهاش بزرگ و نرمن، برای همین روی سطوح ناهموارم خوب جواب میده.
اما چون کوچیکتر از اسکیتهای دیگهست، کنترلش یه کم سختتره و برای زدن حرکات نمایشی خیلی مناسب نیست.
سورفاسکیت (Surfskate)
اگه دلت میخواد حس موجسواری رو روی آسفالت تجربه کنی، سورفاسکیت بهترین انتخابه! این مدل یه تراک جلویی خاص داره که بهت اجازه میده پیچهای تیز بزنی و حرکات موجسواری رو شبیهسازی کنی. خیلی از موجسوارها برای تمرین روی خشکی ازش استفاده میکنن.
البته کنترلش یه مقدار سختتر از بقیه تختههاست، ولی وقتی یاد بگیری چطوری باهاش حرکت کنی، حس موجسواری تو خیابون بهت دست میده!
اسکیت برد برقی (Electric Skateboard)
اگه حوصله پا زدن نداری و دوست داری یه اسکیت راحت و سریع داشته باشی، اسکیت برد برقی برات ساخته شده! این مدل یه موتور الکتریکی داره که با ریموت کنترل میشه و میتونی بدون زحمت با سرعت حرکت کنی. خیلی برای رفتوآمد تو شهر گزینه خوبیه، چون نیازی به انرژی زیادی نداری.
البته باید حواست باشه که قیمتش بالاست و همیشه نیاز به شارژ داره. ولی اگه دنبال یه تجربه راحت و جذاب از اسکیتسواری هستی، این مدل یه انتخاب هوشمندانهست!
انواع سایز تخته اسکیت برد
انتخاب سایز مناسب تخته اسکیت برد خیلی مهمه و به عواملی مثل سن، قد، سایز کفش و سبک اسکیتسواری بستگی داره. عرض تخته (Deck) یکی از اصلیترین معیارهاست که معمولاً بین ۷.۵ تا ۸.۵ اینچ متغیره.
راهنمای انتخاب سایز تخته بر اساس سن و قد:
- کودکان زیر ۵ سال: تختههای میکرو با عرض ۶.۵ تا ۶.۷۵ اینچ و طول ۲۷.۲ تا ۲۷.۶ اینچ.
- کودکان ۶ تا ۸ سال: تختههای مینی با عرض ۷.۰ تا ۷.۳۸ اینچ و طول ۲۸.۰ تا ۲۹.۰ اینچ.
- کودکان ۹ تا ۱۲ سال: تختههای میدیوم با عرض ۷.۳۸ تا ۷.۵ اینچ و طول ۲۹.۰ تا ۳۰.۵ اینچ.
- نوجوانان و بزرگسالان بالای ۱۳ سال: تختههای فول سایز با عرض ۷.۵ اینچ به بالا و طول ۳۱.۵ اینچ.
اجزای اسکیت برد
- تخته: سطح اصلی اسکیت که روی اون میایستی. معمولاً از چوب افرا ساخته میشه و توی سایزها و شکلهای مختلف وجود داره.
- گریپ تیپ: یه لایه زبر که روی تخته چسبونده میشه تا پاها روی اون سر نخورن و کنترل بیشتری روی تخته داشته باشی.
- تراک: قطعات فلزی که چرخها رو به تخته وصل میکنن و باعث میشن بتونی پیچ و تاب بدی و کنترل بیشتری روی اسکیت داشته باشی.
- چرخها: از پلیاورتان ساخته شدن و بسته به سایز و سختیشون برای سبکهای مختلف اسکیتسواری مناسبن.
- بلبرینگها: قطعات کوچیک و گردی که داخل چرخها قرار میگیرن و باعث میشن چرخها روانتر بچرخن. کیفیت بلبرینگ تأثیر زیادی روی سرعت داره.
- بوشینگها: قطعات لاستیکی که بین تراکها قرار دارن و باعث انعطافپذیری و نرمی حرکت اسکیت میشن.
- پیچ و مهرهها: پیچهایی که تخته رو به تراکها وصل میکنن و همه اجزا رو کنار هم نگه میدارن.
- ریزر پد: واشرهای کوچیکی که بین تراک و تخته قرار میگیرن تا لرزش رو کم کنن و از تماس چرخها با تخته جلوگیری کنن.
تاریخچه اسکیت برد
ورزش اسکیت برد تو دهه ۱۹۵۰ تو کالیفرنیا شکل گرفت، وقتی که موجسوارا دنبال یه راهی بودن که حس موج سواری رو روی زمین تجربه کنن. اونا چرخای فلزی رو به یه تیکه تخته چوب وصل کردن و عملاً اولین اسکیت بردو ساختن. توی دهه ۱۹۶۰، کمکم تولید این وسیله زیاد شد و حتی مسابقههای رسمی هم براش برگزار کردن.
اما تغییر بزرگ تو دهه ۱۹۷۰ اتفاق افتاد، وقتی که چرخای پلیاورتانی اومدن و باعث شدن کنترل و سرعت اسکیت بردا خیلی بهتر بشه، اون موقع بود که پارکهای مخصوص اسکیت برد هم ساخته شدن. تو دهه ۱۹۸۰، این ورزش با فرهنگ پانک و فضای زیرزمینی قاطی شد و یه جور نماد آزادی و شورش شد.
تو سالهای بعد، با مسابقههایی مثل X Games، اسکیت برد از یه تفریح خیابونی به یه ورزش حرفهای تبدیل شد و بالاخره تو المپیک ۲۰۲۰ توکیو، بهعنوان یه رشته رسمی شناخته شد.
در آخر
اگه تازهکاری، با یه تخته اسکیت برد مناسب سطح خودت شروع کن و کمکم مهارتتو بالا ببر. همیشه از تجهیزات ایمنی مثل کلاه و زانوبند استفاده کن و روی تعادل و کنترل تخته تمرکز داشته باش. مهمتر از همه، از اسکیتسواری لذت ببر و نترس که زمین بخوری، چون هر افتادنی یه قدم به سمت حرفهای شدنته!
